خيلي سخته که بغض داشته باشي ، اما نخواي کسي بفهمه ...

خيلي سخته که عزيزترين کست ازت بخواد فراموشش کني ...

خيلي سخته که سالگرد آشنايي با عشقت رو بدون حضور خودش

جشن بگيري ...

خيلي سخته که روز تولدت ، همه بهت تبريک بگن ، جز اوني که فکر

مي کني به خاطرش زنده اي ...

خيلي سخته که غرورت رو به خاطر يه نفر بشکني ، بعد بفهمي

دوست نداره ...

خيلي سخته که همه چيزت رو به خاطر يه نفر از دست بدي ، اما اون

بگه : ديگه نمي خوامت ...

خيلي سخته که دوسش داشته باشي ، اما نتوني باهاش بموني ...

خيلي سخته که بخواي با آب خوردن بغضت رو بفرستي پايين ، اما

يه دفعه اشک از چشات جاري بشه ...

خيلي سخته که وقتي که رفتي تا با پول تو جيبي چند ماهت براي

تولدش کادو بخري با يکي ديگه ببينيش ...

خيلي سخته که بهت بگه دوست دارم ، اما بعداً متوجه بشي حرفش

يه (( ن )) کم داشته ...

خيلي سخته که کسي که تموم زندگيت رو به پاش ريختي ،

با بي رحمي تموم تو چشمت نگاه کنه و بگه : ديگه دوست ندارم ...

خيلي سخته که يه عمر با خيال يه نفر زندگي کني ، اما وقتي فهميد

عاشقشي بره و پشت سرشم نگاه نکنه ...

خيلي سخته که دلت رو به کسي خوش کني که

يه دلخوشي ديگه داره ...

خيلي سخته که وقتي بعد از کلي کلنجار رفتن با خودت ، مي ري که

حرف دلتو بهش بگي ، با يه معذرت خواهي کوچيک بگه :

فعلاً سرم شلوغه ...

خيلي سخته که هميشه مجبور باشي سخت ترين چيزها رو

تحمل کني ...

تو سایه بون عشق تو

میشه نشست وتازه شد

با عشق تو، تو این هوا

نفس کشید و زنده شد

با تو میشه دنیا رو داشت

از بی کسی پروا نداشت

مگه میشه تو رو نداشت

سر به خوشبختی گذاشت؟؟؟؟؟؟؟؟

تو باغ رنگی نگات

میشه گل و ستاره کاشت

با این همه دل بستگی

چطور میشه دوستت نداشت؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!؟؟؟؟؟؟تقدیم به مانی عزیزم

عشق نمي پرسه که تو کي هستي؟

عشق فقط ميگه تو مال مني...

عشق نمي پرسه که اهل کجايي ؟

فقط ميگه تو قلب من زندگي مي کني...

عشق نمي پرسه که چي کار مي کني؟

فقط ميگه باعث ميشي قلب من به ضربان بيفته...

عشق نمي پرسه چرا دور هستي؟

فقط ميگه هميشه با مني...

عشق نمي پرسه که دوستم داري؟

فقط ميگه دوستت دارم...

به هیچ کس راز دل نگو دخترک

به هیچ کس نگو که دل بسته ام به تو

به هیچ کس نگو که عاشقش شدی

نه، نه ،نگو

نه، نه، به هیچ کس اعتماد نکن

به هیچ کس نگو که یک شبی کنار پنجره گریه کردی از خاطرش

به هیچ کس نگو که از دیدنش سرعت قلبت از ثانیه جلو می زند

به هیچ کس نگو که روزها گذشت و پیر شدی در انتظار دیدنش

به هیچ کس نگو به هر دری زدی برای باز دوباره دیدنش

به هیچ کس نگو حتی کسی که چتر شد زیر باران برای تو

به هیچ کس نگو حتی کسی که گفت عاشقت شده است

به هیچ کس نگو حتی کسی که نیمه شب برای تو شعر گفته است

به هیچ کس نگو حتی کسی که گفت از بی اعتناییت دلم شکسته است

شک نکن او روزی با تمام عشق رها می کند تو را

نه نه کسی به احساس پاک تو که مثل یک گل شکفته است توجهی نمی کند

آری گل تازه شگفته ات به دست عابران چیده می شود

یا که زیر پایشان مثل یک علف لهیده می شود

دیدی که گفتم به هیچ کس اعتماد نکن

پس اگر اعتماد کردی و عاشقش شدی و قلب تو شکست گلایه ای نکن

کسی برای من وتو دلش نسوخت دستامون از هم جدا دستهای سرد کسی برای آخر قصه ی ما واسه مرگ عشقمون گریه نکرد اشگ عاشق دیدنی نیست همه حرفا گفتنی نیست رفتی اما عشقت هرگز دیگه از یاد رفتنی نیست گاهی وقتاست که سکوت مثل یک عشق یک غصه دوست داشتنی گاهی وقتاست که نگاه که بیشتر از هزار تا حرف گفتنی کار تو اشک منو شمردن دل و پس گرفتن و سپردن کار من همیشه از تو گفتن دل من محکوم به شکستن گفتی بگو عاشق و بیمار کیستی من عاشق توأم تو بگو یار کیستی ؟؟؟

من همون جزیره بودم خاکی وصمیمی و گرم واسه عشق بازی موجا قامتم یک بستر نرم یک عزیز دوردونه بودم پیش چشم خیس موجا یک نگین سبز خالص روی انگشتر دریا تا که یک روز تو رسیدی توی قلبم پا گذاشتی غصه های عاشقی وتو وجودم جا گذاشتی زیر رگبار نگاهت دلم انگار زیروروشود برای داشتن عشقت همه جونم ارزو شود تا نفس کشیدی انگار نفسم بورید تو سینه ابرو باد و دریا گفتند حس عاشقی همین اومدی تو سر نوشتم بیبهنه پا گذاشتی اما تا قایقی اومد از منو دلم گذاشتی رفتی با قایق عشقت سوی روشنی فردا من ودل امّا نشستیم چشم به راهت لب دریا دیگه رو خاک وجودم نه گلی هست نه درختی لحظه های بی تو بودن می گذره امّا به سختی دل تنها و غریبم داره این گوشه میمیره ولی حتی وقت مردن باز سراغت و می گیره می رسه روزی که دیگه غرق دریا میشه خونم امّا تو دریای عشقت باز یک گوشی میمونم

میگویند که آفتاب ، بي اندازه زيبا و منظره گلهايي که در کنار رودخانه بر روي آب ريخته اند ، بسيار دلاويز است و پروازبا شکوه پرندگان بسيار تماشائي

میگویند که شبها روشنائي دلکشي چهره آسمان را مي آرايد بر روي دريايي که امواجش روح را به اهتزاز مي آورد . و کشتي ها با بادبانهاي سپيد مي خرامند

میگویند که رنگ گلها از عطر آنها هم دلپذيرتر و روح پذيرتر است

میگویند دره ها کوه ها چمن ها و بيشه ها وبه ويژه سحرگاهان بقدري لطيف و دلکش است که انسان در برابر اين همه عظمت به زانو در مي آيد .

اما من نه آن دريا را که ولوله امواجش بگوشم ميرسد ميتوانم ديدي و نه آن گلهاي رنگارنگ را نه آسمان را نه آفتاب نه درختان و نه آن پرندگان رنگين پر و بال را و نه روشنائي صبح را و از نديدن آنها هم غمگين نيستم

خدايا ! من نديدن هيچ يک از لطائف اين جهان گذران را آرزو نميکنم ، اما اي کاش يکبار ، فقط يکبار ، روي مادرم را ميديدم !

هيچ فكر نمي كردم

خدا جون ميشه تو امشب منو تو بغل بگيري؟

بگي آروم توي گوشم ديگه وقتشه بميري

خدا جون ميگن تو خوبي ، مثل مادرا مي موني

اگه راست ميگن ببينم عشق من کجاست ميدوني؟

خدا جون ميشه يه کاري بکني به خاطر من؟

من مي خوام که زود بميرم آخه سخته زنده موندن

من که تقصيري نداشتم پس چرا گذاشته رفته؟

خدا جون تو تنها هستي ميدوني تنهايي سخته

زنده بودن يا مردن من واسه اون فرقي نداره

اون مي خواد که من نباشم، باشه ،اشکالي نداره

خدا جون مي خوام بميرم تا بشم هميشه راحت

ولي عمر اون زياد شه حتي واسه يه ساعت

خدا جون ميشه تو امشب منو تو بغل بگيري؟

بگي آروم توي گوشم ديگه وقتشه بميري